Wout van Andel: Psalm 146 (Cor Kee)

Vanaf de jaren 50 van de vorige eeuw maakte de Nederlandse organist Cor Kee (1900-1997) grote naam als docent voor improvisatie. Hij was bekend van zijn radio-opnames met o.a. improvisaties op sinterklaasliedjes, die hij verluchtigde met humoristisch commentaar in prachtig lijzig Zaans. Organisten uit binnen- en buitenland studeerden bij hem. Hij werd ook wel de 'organistenmaker' genoemd. In zijn jonge jaren sprak hij steevast van orgelisten. Kee schreef voor orgel, beiaard en blaasorkest. In zijn vroege composities 'Psalmen voor orgel' valt het gebruik op van kerktoonsoorten, polyfone technieken en een barokke motiefbehandeling. Vanaf de jaren 60 maakt Cor Kee een ontwikkeling door naar experimentele muziek.

Cor Kee heeft de bewerking van Psalm 146 geschreven in zijn jonge jaren. Hij stond toen nog onder invloed van Jan Zwart. Jan Zwart was iemand die heel veel gedaan heeft om de kerkmuziek bij de gewone mens te brengen. Zijn stijl was populair. Deze psalmbewerking is voor een deel ook barok van opzet. De stemmen zetten achterelkaar in met hetzelfde thema en dat is typisch een vorm die in de baroktijd veel gebruikt werd. We noemen dat 'fugatisch'. Hij wisselt dat dan af met het koraal met grote stevige akkoorden daartussendoor. Aan het eind komt het hele koraal tevoorschijn. De melodie ligt dan deels in de bovenstem en deels in de middenstem, de alt. Het snelle stukje aan het slot doet denken aan het Vivace (Italiaans voor levendig) aan het begin van deze koraalbewerking.

Wout van Andel

Psalm 146 (Cor Kee) door Wout van Andel op het Naber-orgel van de St-Joriskerk te Amersfoort

Zie ook: Psalmenproject